هرچه ما کردیم گفتیم کار کار آمریکاست
خوردیم و خفتیم و گفتیم کار کار آمریکاست

آمریکا و روس را ما کرده بودیم دعوتش
باز نالیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

زنده باد و مرده باد گویان بیست سال تمام
روی سر کفتیم و گفتیم، کار کار آمریکاست

خنده ای چون خنده ابله در بزم عزا
قاح خندیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

آنچه ایران کرد و پاکستان ما با چشم سر
یک به یک دیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

هرقدر تنبان مان را شیخ و طالب پاره کرد
ما رفو دادیم و گفتیم کار کار آمریکاست

در هزارستان عربها زنده پوست مان نمود
ما شعاریدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

پیش هر ناکس دویده بر بلاد همدیگر
تاخت و تازیدیم گفتیم کار کار آمریکاست

سه و نیم ملیون افغانی بدست خویش خویش
در وطن کشتیم و گفتیم کار کار آمریکاست

بانوان را دست و پا بستیم و شلاقش زدیم
لیک بالیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

پیش پای دشمنان میهن خود همچو خر
دم تکانیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

واژه ننگ و حماقت را بدل با یکدیگر
ترجمانیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

ما شعار ننگ و غیرت دادیم ـ اما در عمل
خایه مالیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

جرگه و لوی جرگه اسهال زاست کز پیچ و تبش
روی خود ریدیم و گفتیم، کار کار آمریکاست

ما گدایی را درست و حرفه ی آموختیم
لیک غریدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

تا که آمریکا گدایی را کمی بیشتر کند
چاپلوسیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

آنچه دستور داد روس و آمریکا ما جملگی
سرتکانیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

با ملامت کردن اغیار از مسؤلیت
شانه خالیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

با شعار کار آمریکا بودن ما سالها
خود فریبیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

گاهی خود را شیر گفتیم گه پلنگ و گاهی هم
ببر نامیدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

پیش آمریکا و روس و شرق و غرب و هند و چین
هی گداییدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

معده ها پرباد، رگها پُندیده و کله پوچ
زین سروریدیم و گفتیم کار کار آمریکاست

کار آمریکا بودن تعبیر شیخ اندر قم است
این نسنجیدیم گفتیم کار کار آمریکاست

حبیب پیمان

............................................

          زنده و پاینده باشی آقای حبیب پیمان.

• مراقب افکارت باش که گفتارت می شود.مراقب گفتارت باش که رفتارت می شود.مراقب رفتارت باش که عادتت می شود.مراقب عادتت باش که شخصیتت می شود و مراقب شخصیتت باش که سرنوشتت می شود.

و این منم بانویی آزاد

ترکیبی از حیا،وفا،جفا،رها

 سکوت و فریاد

آزادم از تمامی غم های عالم

و مونسم تمامی زیباییها و مهربانیهاست

عشق از من چشمه می گیرد

و نفرت شیطان راننده شده است از من

در آسمانها، شباهنگام می درخشم

و بهشت ،زمین من است

*****************************

سلام به همه دوستان عزیزم 

من تقریبا یک ماهی می شود که از مسافرت برگشته ام.جایتان خالی رفته بودم پاکستان زیارت والدینم و خواهران گلم.  خیلی خوش گذشت جای همگیتان خالی بود. خوشبختانه در عروسی یکی از خواهرانم هم قسمت شد شرکت کنم.

مسافرت اصلا به آدم روحیه ایی دیگر می دهد.با وجودی که پاکستان کشوری است که امنیتش از افغانستان هم بدتر شده ولی باز هم با دیدن والدین و خواهران و دوستان احساس می کردم که در وطن خودم هستم.

با دیدن مادرم خیلی خوشحال شدم ولی وقتی خوب نگاهش کردم پیری و بیماری را در چهره مهربانش به واضحت دیدم و دلم آنقدر گرفت که نتوانستم جلوی گریه ام را بگیرم.

در پاکستان هم مردم بسیار غریبی را می توان یافت که به نان شب محتاجند و مردم پولداری که بجز پول شمردن دیگر وقت و احساسی را ندارند تا که دور و بر خود را ببینند!!

پاکستان کشوری که در شهر کویته آن مردم افغانی فراوانی زندگی می کنند و بسیاری از آنها متاسفانه بیشتر اوقات زندگی خود را به رسم ها و رواجهای عجیب و غریب می پردازند مثلا هر روز یک مد لباس و هر ماه یک مد طلا! و مهمانی های بیش از اندازه!یک روز من به خواهرم گفتم در کشور های غربی مردم بیچاره از دست کارکردن و در س خواندن به "استرس" مبتلا می شوند و در شرق از بیماری چشم و هم چشمی!!

و آخرش جز حیران ماندن .........!!!!!

امیدوارم روزی برسد که مردم ما هم به کارهای مهمتری برسند.

شاد باشید و موفق عزیزانم.

                      کتاب تو را  نتوانم خواند

                                                     نتوانم بجای تو زیست

                                                                                 تا نبودن اما بودنت را تجربه کنم!

تا شکستنت را شاهد باشم

                                و از صدای دلخراشش

                                                             هر روز قلبم بگرید

     نبوده ام لیلایم

                           تا فواره خون مجنونت را هر لحظه 

                                                                               شاهد باشم

تا جگر گوشه هایت را

                            نابینا همراه با عصاهایی رنگین

                                                                         در کوچه های غربت

                                                                                                  دیدار کنم

ولی  یادت هست

                          گاه بوده ام با تو  که با هم

                                                           با بیگا نه ایی همه زمستان را

                                                                                                    سر نمودیم

یادت هست

                  که با تو بودم وقتی که ما را

                                                      قربانی نام نهادند

                                                                            گاه قربانی نام پدر

                                                                                                 و گاه گیسوان سفید مادر

 رو یاهایمان  را

                  درباغچه خانه مان دفن نمودیم

                                                       تا از بوی مسحورش

                                                                                همسایه گانمان

                                                                                                       نفرینمان نکنند

آری نبوده ام

                 و تو نیز غایب ولی حاضر!

                                                 و این سرزمین

                                                                    همچنان با سکوت و نگاه خسته مان

                            ویران شدو همچنان ویران ماند

                                                               و قلبمان هر روز گریست

                                                                                        از تکرارهایی هزار باره!!

وقتی دلیل بودن را ار آلبرکامو می پرسند ، بر خلاف دکارت که معتقد است : من می اندیشم پس هستم و برخلاف آندره ژید که می گوید:« من احساس می کنم پس هستم ، او پاسخ می گوید : من اعتراض می کنم پس هستم چون علیه طبیعت و ساختاری که انسان در آن قربانی است و علیه بودن، اعتراض می کنم پس هستم از او می پرسند تو که به خدا معتقد نیستی و در جهان، مسئولی را نمی شناسی و برای خود طرف مقابلی قائل نیستی که اعتراضت را بشنود پس فریاد اعتراضت چه معنایی می توا ند داشته باشد وقتی که معتقدي گوشی برای شنیدن نیست؟»

آلبرکامو در جواب می گوید :« اعتراض نمی کنم تا مخاطبی بیابم یا مسئولی را بیدار کنم و يا سرزنش کنم اعتراض می کنم چون نمی توانم اعتراض نکنم که اگر نکنم نظامي که بر انسان حاکم است و وضع موجود را پذیرفته ام و بدان تسلیم و با آن همراه شده ام در حالی که می خواهم نفی کننده باشم نه تسلیم شونده و  پذیرنده و جز اعتراض کردن حتی بی ثمر راه دیگري نمی شناسم.»

تقدیم به تمامی زنانی که قطعا" قابل

 احترامند و

مردانی که زن را اینگونه می بینند

 من دلم می خواهد یک زن باشم...

فرازهایی از سخنان امام حسین "ع"

۱) از دو نفـری که میان آنها نزاعی واقع شود و یکـی از آن دو رضایت دیگری را بجویـد، سبقت گیـرنده اهل بهشت خواهد بود.

۲) رستگار نمی شوند مـردمـی که خشنـودی مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد.

۳) به درستی که شیعیان ما قلبشان از هر ناخالصی و حیله و تزویر پاک است.

۴) کسی در قیامت در امان نیست مگر کسی که در دنیا ترس از خدا در دل داشت.

۵) عاجزترین مردم کسی است که نتواند دعا کند.

۶) گریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است.

۷) [خداوندا] چگونه با چیزی كه خود در وجودش نیازمند توست، برای وجود تو دلیل آورده شود؟ آیا چیزی هست كه آشكارتر از تو باشد تا وسیله آشكار كردن تو باشد؟ كی پنهانی تا نیازمند دلیلی باشی كه بر تو دلالت كند؟ و كی دوری تا آثارت وسیله رسیدن به تو باشند؟ كور باد آن چشمی كه تو را مراقب و نگهبان خود نبیند.

۸ )از آن حضرت سؤال شد: زهد چیست؟ فرمود: رغبت به تقوی و بی رغبتی به دنیا.

۹) چه دارد آن كس كه تو را ندارد؟ و چه ندارد آن كه تو را دارد؟ آن كس كه به جای تو چیز دیگری را پسندد و به آن راضی شود، مسلماً زیان كرده است.

۱۰) خداوند متعال فرموده است : «مردان و زنان مؤمن دوست یكدیگرند، امر به نیكی و نهی از بدی می كنند.» خداوند نخست امر به معروف و نهی از منكر را به عنوان یك فریضه از سوی خودش ذكر كرده است، زیرا او آگاه است كه اگر این وظیفه اجرا شود، وظایف دیگر همه، چه سخت و چه آسان انجام می گیرد، زیرا امر به معروف و نهی از منكر دعوت به اسلام می كند و حقوق ستم دیدگان را بازمی ستاند و با ستمگران به مخالفت برمی خیزد .

۱۱) ای مردم! رسول خدا فرمود: هر كس سلطان زورگویی را ببیند كه حرام خدا را حلال نموده، پیمان الهی را می شكند و با سنت و قوانین رسول خدا از در مخالفت در آمده ، ولی با عمل یا سخن اظهار مخالفت نكند، بر خداوند است كه او را در محل و جایگاه آن سلطان ظالم قرار دهد.

سالروز های شهادت سیدالشهدا و یاران باوفایش را به تمامی شیعیان جهان تسلیت عرض می کنم.

گاه می اندیشم  چرا؟ 

مرا در چادر شب پیچاندند

و به سکوتی که گوشهایم را می خراشد

عادت دادند!

و آوایی از تمام وجودم

 می آید دیگر، برای  

آزادی از این چادر شب

و یا سکوت . یا فریادم

رضایت چشمان تو را نخواهم دید!!

..................................................

THE SAWA

SAWA-Australia

SUPPORT ASSOCIATION FOR THE WOMEN OF AFGHNISTAN

انجمن پشتیبانی از زنان افغانستان در استرالیا ،گروهی هستند که برای کمک به زنان افغانستان فعالیت می کنند ، به طور مثال برای صحت و سواد آموزی زنان و دختران در پاکستان و افغانستان تلاش دارند.روز سه شنبه ۱۶ نومبر وقتی که از گردهمایی آنها برای صرف شام  خبردار شدم رفتم تا این گروه را از نزدیک ببینم و با آنها از نزدیک آشنا شوم.شام خوبی بود با چندین نفر از آنها آشنا شدم و آنها چند تا از کارتهایی را که زنان افغانی نوشته بودند را به من و یک خانم افغانی دیگر که آنجا بود نشان دادند و ما برایشان ترجمه کردیم،زنان افغان در آن کارتها بسیار مختصر درباره زندگیشان و کار و کورس های سواد آموزی نوشته بودند.برایم بسیار غم انگیز و از طرفی دیگر باعث خوشحالیم شد، با خود تصمیم گرفتم که با این گروه خیر اندیش عضو شوم چرا که مدتهاست در این فکرم که چکار کنم تا بتوانم کمکی در توانم، برای مردم وطنم خصوصا،زنان و کودکان وطنم بکنم.و فکر می کنم وظیفه تک تک ما این است که به مردم خصوصا مردم وطنمان کمک کنیم و هر کدام از ما اگر در حد توان خود،حتی کوچکترین کمک را بکنیم فکرش را بکنید به کجا می رسد. از شما عزیزان هم اگر کسی بخواهد به این زنان کمک نماید و یا عضو این انجمن شود این هم آدرس انترنتی آن است.

www.sawa-australia.org 

بدرود.

که من پرواز رادر اینجا

هر روز تماشگر می باشم!

وهر گاه خود نیز گر بخواهم

چون پرنده ایی آزاد

می توانم بیاموزم پرواز، عشق و آغاز را

در اینجا کس به نان شبش در نمی ماند!

یتیمی درمانده و  گرسنه نیست

بیوه ایی جگرش سوراخ سوراخ

از نیش های زنبوران نمی باشد

 کس  به جرم عشق اینجا

   سنگباران نخواهد شد!

در اینجا کاخهای مجلل

 راهزنان را هم  نمی بینم

و سکوت گرسنه گان همسایه

 به گوشم نمی آید

ببین همه کفش دارند

کسی حتی پا برهنه هم  نمی باشد!

 ز نفرت،کینه،قفس،سکوت لبها

هم خبری نمی باشد

ببین آن پادشاه را نشسته بر زمین

همراه من و تو شراب ناب می نوشد

در اینجاَ،غیرت نامردانشان کاری

 به پنهان کردن دنیای، زیبایی و مهربانی

 به  پشت دیوارسنگی 

  برقعه ها نمی باشد

چشمها را ببین سیرند

حیران و زل زده نمی باشند

در اینجا ،حتی عبادت هم نمایش نیست

خدا هم بی اجازه،

 درون خانه قلبم پا نمی زارد

 آه ،نمی دانم

در کدام سرزمینم من !

مرا آفريدند

از استخوان دنده چپ مردي

به نام آدم

حوايم ناميدند

يعني زندگي

تا در کنار آدم

يعني انسان

همراه و هم صدا

باشم

* مي گويند

ميوه سيب را من خوردم

شايد هم گندم را

و مرا به نزول انسان از بهشت

محکوم مي نمايند بعد از خوردن گندم

و يا شايد سيب

چشمان شان باز گرديد

مرا ديدند

مرا در برگ ها پيچيدند

مرا پيچيدند در برگ ها

تا شايد

راه نجاتي را از معصيتم

پيدا کنند

* نسل انسان زاده منست

من

حوا

فريب خورده شيطان

و مي گويند

که درد و زجر انسان هم

زاده منست

زاده حوا

که آنان را از عرش عالي به دهر خاکي فرو افکند

* شايد گناه من باشد

شايد هم از فرشته اي از نسل آتش

که صداقت و سادگي مرا

به بازي گرفت و فريبم داد

مثل همه که فريبم مي دهند

اقرار مي کنم

دلي پاک

معصوميتي از تبار فرشتگان

و باوري ساده تر و صاف تر از آب هاي شفاف جوشنده يک چشمه دارم

* با گذشت قرن ها

باز هم آمدم

ابراهيم ، زاده من بود

و اسماعيل، پرورده من

گاهي در وجود زني از تبار فرعونيان که موسي را در دامنش پروريد

گاهي مريم عمران، مادر بکر پيامبري که مسيح اش ناميدند

و گاه خديجه،  در رکاب مردي که محمد اش خواندند

* فاطمه من بودم

زليخاي عزيز مصر و دلباخته يوسف هم

من بودم

زن لوط و زن ابولهب و زن نوح

ملکه سبا

من بودم و

فاطمه زهرا هم من

* گاه بهشت را زير پايم نهادند و

گاه ناقص العقل و نيمي از مرد خطابم نمودند

گاه سنگبارانم نمودند و

گاه به نامم سوگند ياد کرده و در کنار تنديس مقدسم

اشک ريختند

گاه زندانيم کردند و

گاه با آزادي حضورم جنگيدند و

گاه قرباني غرورم نمودند و

گاه بازيچه خواهشهايم کردند

* اما حقيقت بودنم را

و نقش عميق کنده کاري شده هستي ام را

بر برگ برگ روزگار

هرگز

منکر نخواهند شد

* من

مادر نسل انسان ام

من

حوايم، زليخايم، فاطمه ام، خديجه ام

مريمم

من

درست همانند رنگين کمان

رنگ هايي دارم روشن و تيره

و حوا مثل توست اي آدم

اختلاطي از خوب و بد

و خلقتي از خلاقي که مرا

درست همزمان با تو آفريد

*

بياموز

که من

نه از پهلوي چپ ات

بلکه

استوار، رسا و همطراز

با تو

زاده شدم

بياموز که من

مادر اين دهرم و تو

مثل ديگران

زاده من!

ماهی که آینه ها صافتر می شوند و ما خودمان را بهتر می بینیم

و بهتر می شناسیم!

آری،ما آغاز می شویم با خود سازی!

و پایان می یابیم با خود شناسی!

گاه آنقدر خود را فراموش می کنیم و را همان را گم می کنیم

که حتی با خوابهای پریشانمان هم بیدار نمی شویم

و گاه آنقدر بیدار می شویم که با هزاران وسو سه های زیبا هم خود را نمی بازیم

آفریننده بزرگ، چه می شد که ما همیشه این ماه را می داشتیم

تا شاید پرده های تاریکی برای همیشه دریده می شد

و خود و دنیایمان را پاکیزه تر از همیشه می ساختیم!؟

و در این ماه بیشتر عاشق می شویم

عاشق تو و پدیده های زیبایت

و در می یابیم بهتر و بهتر عشق تو  و عشق به خوبیهای تورا

که تو سراسر خوبی هستی و بس

و ماییم که خلق کننده بدیهاییم

چون عشق تو و آفریده هایت را نمی توانیم درک کنیم

معنی عشق را نمی دانیم

بله عشق یعنی تو و عشق یعنی همه خوبیها و دوست داشتن ها

آفریدگارم پناهت را می خواهم چرا که تو پناه همه ما بی پنا هانی!!!!!!!!!!!!

"با اجازه نویسنده این نوشته زیبا،بنده خدا"

سالروز تولد بانوی بزرگوار دو عالم بی بی فاطمه زهرا(س)و روز زن و مادررا به همه بانوان جهان خصوصا زنان و مادران وطنم تبریک می گویم و نوشته ناقابلی را به همه زنان عالم، خصوصا مادرعزیزم و همه مادران وطنم تقدیم می کنم.

مادرم،مهربانم

                   ای بانوی سکوت وصبر

                                                    تو را از روزی که آفرید

                                                                                  متهمت نمودندبه جرم عشق

                                                                                 و ویرانت کردند زهجرت

سکوتت را نشانه سربلندی شان

                                             و بر شانه هایت

                                                                      سنگینی کوه ها را نهادند

                                                                                                         مرا ببخش!

                                                                        که  ندانستم از تو و صبوریهایت

                                                                          از عشق بی پایانت،از مهربانیهایت

                                                                            از اندرزهایی که انسانم ساختی

                                                                               و از رنجها و دردهایی

                                                                                                   که برایم کشیدی

 آرزو دام،در عالم من                                                                                                    

                         فقط تو!

                       پیام رسان عشق باشی

                               ای تویی که دنیایی

                                برای خود نداشته ایی

                                و در آینه چشمانت!

                              بجز من کسی را نشناخته ایی!

"این هم ورقه ایی بسیار مختصر از زندگی یک زن" سخنرانی کوتاه در روز جهانی زن (۸ مارچ)

................................................................................................................

من از نهایت شب حرف می زنم ، من از نهایت تاریکی

و از نهایت شب حرف می زنم ، اگر به خانه من آمدی

برای من ای مهربان ،چراغ بیاور و یک دریچه که از آن

به ازدحام کوچه خوشبختی بنگرم           "فروغ"

سلام به همگی شما عزیزان،من از طرف خودم این روز بزرگ را به همه شما و تمام زنان جهان،خصوصا زنان ستمدیده وطنم تبریک عرض می کنم و امیدوارم در آینده بسیار نزدیک هر روز روز زن باشد تا شاید دنیایی  با امنیت داشته باشیم.

امروز می خواهم که کمی از خاطرات و تجربیات زندگیم را با شما در میان بگذارم.شما همگی می دانید که در افغانستان هیچ حقوقی برای هیچ کس وجود ندارد خصوصا برای زنان.

ولی من برای بدست آوردن آزادی و حقوقم همیشه تلاش کرده ام و حتی برای بدست آوردن آن از خانواده گرفته تا جامعه مبارزه کرده ام تا ثابت کنم که ما زنان هم انسانیم و مانند تمام انسانهای دیگر حق و حقوق داریم و می دانستم که حق چیزی نیست که به ما هدیه کنند بلکه خودمان باید معنایش را درک کرده و برای بدست آوردنش تلاش کنیم.بله حق و آزادی یعنی احترام به همه انسانها ،حق یعنی علم حاصل نمودن و به آن عمل کردن.در افغانستان برای زنان و کودکان کار می کردم از این خاطر بعضی از مردان دشمنم شده بودند.ولی برای من مهم نبود چرا که همیشه به این ایمان داشتم که کارم صحیح است.بسیاری از اوقات بعضی از مردم مرا مسخره می کردند ولی من همیشه جوابشان را می دادم و دلیل  آنرا می پرسیدم.

در سال ۲۰۰۱ بخاطر قدرت رژیم طالبان و مشکلات دیگر ،ما از افغانستان فرار کرده و به استرالیا پناهنده شدیم.یک هفته راه رفتن،و یک ماه در کشتی بسیار سخت بود.در اردو گاه به خاطر ۱۱ سپتامبر ما را می خواستند پس بفرستند ولی ما دو هفته اعتصاب غذا کردیم تا به آنها بفهمانیم ما قربانی های آدم کشان عالم هستیم.برای همین حادثه ناگوار، ما هشت ماه در اردوگاه ماندیم ولی بعد از آن ما را رها کردند.

وفتی که داخل استرالیا آمدیم جامعه برایمان بسیار متفاوت و غم انگیز بود ولی من هیچ وقت نا امیدی را قبول نکردم و به تلاشم برای کار و درس ادامه دادم.

درباره حالات زنان در افغانستان خودتان شاید بهتر از من بدانید!پس خواهران عزیزم همیشه کوشش و تلاش را در زندگیتان هدف خود قرار دهید تا همیشه پیروز و سربلند باشید اگر چند می دانم زنان ما کوشا ترین و بهترین زنان عالمند ولی از حق و حقوق خود محروم بوده اندبرای همین هم همیشه مورد ظلم و ستم قرار گرفته اند و صداهایشان در گلویشان خفه شده است.

موفق باشید.

"فریاد رسی می آید"

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش

زده ام فالی و فریاد رسی می آید

ز آتش وادی نه منم خرم وبس

موسی آنجا با امید قبسی می آید

هیچ کس نیست که در کوی تواش کاری نیست

هر کس آنجا به طریق هوسی می آید

کس نداند که منزلگه معشوق کجاست

این قدر هست که بانگ جرسی می آید

جرعه ای ده که به میخانه ارباب کرم

هر حریفی ز پی ملتمسی می آید

دوست را گر سر پرسیدن بیمار غم است

گو بر آن خوش که هنوزش نفسی می آید

خبر بلبل این باغ بپرسید که من

ناله ای می شنوم کز قفسی می آید

یار دارد سر صید دل حافظ یاران

شاهبازی به شکار مگسی می آید

"حافظ"

بدنبال جراغ

 سالهاست بدنبال چراغ در کوچه ها،در خانه ها و درجاده های غربت سرگردانم.سالهاست نشانش را می پرسم از تمام عالم!کسی گفت دیوانه شده ایی!آن دیگری گفت مگر ما دزدیم!ولی من نا امید نگشتم روزها را رها کرده و شبها به دنبالش می گشتم. شبی سرگردان و پریشان می رفتم تا شاید بیابمش دیدم،روشنتر از همیشه بر آسمان تمام خانه ها آویزان است،ولی هیچ کس نمی داند!چون شب است و همه مهر خاموشی را به لب زده اندکسی حتی وجودش را نمی داندهمه می دانند از نبودن چراغ  چه خواهد شد.و دانستم آری خودش است در تمام خانه ها، چراغ تمام خانه ها  ولی هیچ کس باور ندارد.همه منکرند ولی اوست که همیشه برای ما می سوزد و از گرمی وجودش تمام ما گرمیم و خانه ها روشن،و برایش همین بسیار مهم است و بس.و روز ها هم از روشناییش هیچ کس او را نمی بیند.بله زنان چراغ تمامی جهانندولی هیچ کس نمی داند.چرا که او عهد و مهر خاموشی بر لبش بسته ، و فقط کارش روشنایی بخشیدن و سوختن برای من و تو شده است.

مادرم و زنان دنیا زنده و سربلند باشید.

زن

زن ای سنگ صبور

                            زن ای چراغ راه

                                                 زن ای گوهر پاک

                                                                         زن ای جنگل سبز

                                                                                                 زن ای شور نگاه

  تو را سپاس

                   که در یک نگاه مادری

                                               و در نگاه دگر دوست ما

                                                                                  غمخواری و همراز ما

                                                                                                 از تو شرمنده ام

                                                                                                  از تو شرمنده است دنیا

                                               تو را سپاس،تو را سپاس

 *****************************************************************

"چه عجیب است ،در این روزها آسمان هم دلش گرفته و می گرید از مظلومیت زنان عالم و خصوصا زنان وطنم!!"

استاد رنجی با دل شکسته خود، چه زیبا بیان حال دل شکسته خود و دل شکستگان دیگر را را به قلم

آورده اند."سبحان الله و روحش شاد"

ما را دل از کشاکش دنیا شکسته است

این کشتی از تلاطم دریا شکسته است

تنها ننالم از غم ایام و جور یار

باشد مرا دلی و ز صد جا شکسته است

ای گل برون نیاوردش سوزن مسیح

خاری که عشق تو به دل ما شکسته است

از آنچه پیش دوست بود در خور نثار

تنها مرا دلی بود اما شکسته است

این حسرتم کشد که ز مرغان این چمن

بال من فلک زده تنها شکسته است

بس نادر افتد که بماند دلی درست

زان طره شکسته که دلها شکسته است

هر چیز بشکند ز بها افتد ولی

دل را بها و قدر بود تا شکسته است

خواهی اگر به درگه مقصود سر نهی

دست از طلب مدار گر پا شکسته است

"رنجی"کجا روم ز سر کوی او که من

پای جهان دویده ام اینجا شکسته است

"شعری از رنجی"

یاور من ،مونس تمام تنهایهایم

عشق من فریادرس من،تو همیشه از من شنیدی تمامی ناله هایم را

و دیدی اشکهایم را و شنیدی با تمام صداقت، نیاز هایم را

ای فریا رس غریبان عالم،غریبانی چو من ، جز تو فریادرسی ندارند

و به جز درگاه تو جایی را برای رفتن ندارند

آری ،بارها و بارها به تو دروغ ها گفتم و وعده ها دادم که به هیچ کدامشان عمل ننمودم

ولی تو همیشه مرا بخشیدی و تنهایم نگذاشتی

آری،"دردها دارم با که گویم با هر که گویم می خندد بر من ،نه روبرویم"

ولی تو حتی یک بار هم به دردهایم نخندیدی و  مسخره ام ننمودی

بلکه همیشه و همه جا در آغوشت پناهنده بوده ام و نجات دهنده ام تو بوده ایی

از بلاهایی که در کمینم بوده اند

بار الها،با چه زبانی باید از تو تشکر کنم؟!

و چگونه باید بنده سپاسگزار تو باشم؟!

و با تو جرم است عاشقی

بی تو، کویریست تشنه یک قطره آب

با تو دریایست سیر آب

آه، خدایا چه کنم در این وادی سوزان

جز صبر،شکر و سپاس

از تو که خود عشقی و میعادگاه عشق